Górskie kolarstwo szosowe czy kolarstwo górskie? To dwie zupełnie inne dyscypliny sportu. Dlaczego niektórych szosowców nazywa się góralami? Zobacz jak odróżnić ich od innych zawodników w peletonie.

Karkonoski Klasyk
– Górskie szosowe zmagania kolarskie

Wiele osób mylnie postrzega szosowe kolarstwo w górach jako kolarstwo górskie. To dwie zupełnie różne dyscypliny. Szosowe kolarstwo w górach, to po prostu tradycyjne kolarstwo szosowe uprawiane w określonych warunkach, najczęściej na zasadach wyścigów klasycznych. By w pełni zrozumieć reguły takiej jazdy warto poznać kolarski podział dyscyplin:

  • Kolarstwo szosowe – wszelkie zawody uprawiane na drogach publicznych o nawierzchni brukowanej, asfaltowej itp. Jest to najstarsza i najbardziej powszechna forma kolarstwa. Najczęściej dzieli się wieloetapowe wyścigi kolarskie (np. Tour de France) oraz jednodniowe wyścigi kolarskie (np. Klasyk Karkonoski). Zawodnicy poruszają się na tradycyjnych rowerach, o dość wąskiej oponie i przystosowanych do jazdy po twardych drogach. Rywalizacja w kolarstwie szosowym może odbywać się indywidualnie lub drużynowo, prowadzone są także tzw. „czasówki” czyli jazda na czas.
  • Kolarstwo górskie – historia tej dyscypliny jest o wiele krótsza, postała ona w latach 90. XX wieku. Kolarstwo górskie (MTB) uprawia się na rowerach górskich, poza drogami publicznymi i na trudniejszej nawierzchni. Charakterystyką jest zatem zupełnie inny teren – trudniejszy i mniej regularny – oraz sprzęt. W przypadku MTB wyróżnia się, podobnie jak w kolarstwie szosowym, kilka dyscyplin. Wśród nich są choćby downhill, freeride czy trial.
  • Inne rodzaje kolarstwa – oczywiście poza wspomnianymi dyscyplinami wyróżnia się również inne. Są to m.in. kolarstwo torowe, które także można podzielić w zależności od rodzaju wyścigu a także kolarstwo BMX uprawiane za specjalnie przygotowanych rowerach. Ta ostatnia dyscyplina zazwyczaj polega na wykonywaniu ewolucji i pokonywaniu przeszkód.

Jazda szosowa – sprinterzy, górale i inni

W przypadku jazdy szosowej możemy mówić o różnych „typach” zawodników, których spotkamy w peletonie. Nazewnictwo jest umowne i odnosi się do charakterystyki danego zawodnika. Podstawowe „typy” to:

  • Sprinter – zawodnik dobrze czujący się na płaskich etapach, który przede wszystkim ma za zadanie finiszować z peletonu w dużym tłoku. Takich kolarzy cechuje szybkość, łatwość w rozwinięciu dużej prędkości na określonym odcinku, co skutkuje najczęściej etapowymi zwycięstwami w dużych wyścigach.
  • Czasowiec – zawodnik specjalizujący się w jeździe na czas. To specyficzne etapy gdy każdy kolarz (bądź drużyna) startuje w odstępach czasu. Taka jazda jest o tyle trudna, że nie można skorzystać z „wyłapania” powietrza przez rywali. Zawodnik nie może schować się w peletonie i musi cały czas, najlepiej równym tempem, pokonać dany odcinek będąc zdanym na siebie i swoje możliwości.
  • Góral – zawodnik będący najmocniejszy w etapach górskich, czyli naszpikowanych podjazdami i zjazdami. Zazwyczaj specjalizują się w tym lżejsi zawodnicy, którym łatwiej jest „wspinać się” na trudnych odcinkach trasy. Kolarze określani mianem górali słyną z wytrzymałości i umiejętności odjechania rywalom na podjazdach, gorzej czują się na płaskich i szybkich odcinkach. Zazwyczaj właśnie na etapach górskich (w przypadku wieloetapowych wyścigów) można zyskać najwięcej przewagi nad rywalami. Finisze peletonu są tu bardzo dużą rzadkością.

Najlepsi zawodnicy za świecie potrafią odnaleźć się w każdej z tych profesji. Nie da się jednak ukryć, że najczęściej dobry góral ma przewagę nad innymi w przypadku dłuższych wyścigów, gdzie potrafi „urywać” kolejne sekundy rywalom. Sprinterzy – finiszując większa grupą – nie zyskują aż takich przewag czasowych na danych etapach.

Kolarstwo szosowe

„Góral” – wielbiciel górskich szosowych zmagań

Na koniec warto więc uwypuklić – górskie kolarstwo szosowe, to nic innego jak jazda po trudnych odcinkach na szosie, naszpikowanych wzniesieniami i zjazdami. Takie trasy mogą być bardzo wyczerpujące dla zawodników, bowiem trudno tu o jednostajny rytm jazdy. Zazwyczaj wyścigi określanie górskim kolarstwem szosowym są klasykami, czyli jednoetapowymi zmaganiami.

Natomiast niemal każdy większy wyścig wieloetapowy ma przynajmniej kilka odcinków w górach. Właśnie tam górale mogą pokazać przekrój swoich umiejętności.